من آذى عليّاً فقد آذاني و من آذاني فقد آذَى اللَّه ؛ « 1 » هر كس على را اذيّت كند مرا اذيّت كرده و هر كس مرا اذيّت كند همانا خداوند را آزرده است . مطلب ششم . اين كه انسان به بركت عبوديت به جايى مىرسد كه وجه اللَّه ، عين اللَّه و يداللَّه مىشود . در ذيل آيه مباركه « وَيَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَاْلإِكْرامِ » ؛ « 2 » « تنها ذات ذوالجلال و گرامى پروردگار تو باقى مىماند » آمده است كه امام عليه السلام فرمود : دين ربّك . وقال علي بن الحسين عليهما السلام : نحن وجه الّذي يؤتى اللَّه منه . « 3 » در روايت ديگرى خيثمه از امام صادق عليه السلام دربارهء آيه « كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلّا وَجْهَهُ » « 4 » مىپرسد . حضرت مىفرمايد : دينه . وكان رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله و أمير المؤمنين دين اللَّه ووجهه وعينه في عباده ولسانه الّذي ينطق به ، ويده على خلقه ونحن وجه اللَّه الّذي يؤتى منه . . . . « 5 » در روايت ديگرى امام صادق عليه السلام مىفرمايد :

--> ( 1 ) . تحف العقول : 459 ، الإفصاح : 128 ، المناقب ، ابن شهرآشوب : 3 / 14 ، الجمل : 36 ، بحار الأنوار : 31 / 655 ، حديث 199 ، المعيار والموازنه : 224 ، الاستيعاب : 3 / 1101 ، ينابيع الموده : 2 / 155 ، حديث 434 ( 2 ) . سوره الرحمن ( 55 ) : آيه 27 ( 3 ) . تفسير القمى : 2 / 345 ، بحار الأنوار : 4 / 5 ( 4 ) . سوره قصص ( 28 ) : آيه 88 ( 5 ) . التوحيد ، شيخ صدوق : 151 ، حديث 7 ، بحار الأنوار : 4 / 7 ، حديث 14 و 24 / 197 ، حديث 23 ، تفسير الصافى : 4 / 108